dostlarıma yada dost sandıklarıma

[AmoRe_JaDe]

Dostlarıma Yada Dost Sandıklarıma

Dost sevdalıya benzer,aşık olupta dağları delmeye kalkarsın ya hani!..dost saf bir aşığa benzer,ne yapacak diye gözünün içine bakarsın ya hani!..işte dost abdets gibidir bozuldun mu yeniden alacaksın.onsuz hiç dolaşmayacaksın,dostlukta ikilik olmaz.dostum dedin mi bağrına basacaksın,amma taa yüreğinde saklayacaksın.gözlerin ışıl ışıl baktığı zamanlarda körkütük sarhoş olduğunu hissedeceksin.deli rüzgarlara kapılmayacaksın.sahillerde kumsallara,göklerde yıldızlara,topraklarda kat kat aşağıya koyacaksın.gözlerde bakışlara ellerde gizeme salacaksın.onu onsuz düşünmeyeceksin,onu aramayacaksın hissederek bulacaksın yanında.onu sen görecek,sen duyacak,ona sen sarılacaksın,içindeki senle.birlikteliklerden uzak olmayacak,yüreğinin mahkemesinde idam edilmeyecek,sen ona inanacaksın,onu sen sevecek ve onunla sen dertleşeceksin.paylaştıkların sadece acıların olmayacak,mutluluklarında paylaşılacak onunla.ayakta tutabildiğin kadar ayakta kalacaksın.avuçlarının sıcaklığında bulacak,dudaklarının susuzluğunda öpecek,gözlerinin ıslaklığında bile göreceksin.hayata onun gözleriyle bakacaçiçeği onun elleriyle tutacaksın.kendine ait olduğu,kendinle yaşattığını kendine ama hep kendine anlatacaksın.onun sen olduğunu unutmayacak,seni ondan ayrı sanmayacaksın.dost senin için mecnun olmayacak,sen dostu mecnunun gözüyle göreceksin.adına aşk demeyecek,tadını yokluk sanmayacaksın.yüreğine doğru koşmaya değil,yüreğinde uyumaya gideceksin.dost olacaksın dostunla yada dostu kendi içinde bulacaksın.gizlenen duyguların belirmesiyle,göz kapaklarının kirpiklerine tutunacak dost.sarmaş dolaş olupta birbirine kenetlendiğinde kirpiklerin gözlerinin neminde yaşatacaksın.ona can dedikçe can olacak içinde,sen gülünce canlanacak kalbinde.çünkü o sadece senin karamsarlığında değil uyuduğunda bile şarkılar fısıldayacak.kalbinin derinliklerinden gelen o sesle uyanacak,onu uyku tadında bile seveceksin...
ama öyle midir ki şimdi ki dostluklar...
Benim de saçlarım sevecen bir kardeşlik kokardı.Herkese koşarken açıkta kalırdı öldürülmeye en açık,en savunmasız yanlarım.Nereme bıçak saplanırdı bilmezdim.Hep yersiz kanayan o zavallı saçlarıma dostluklara gölge düşürüyor diye kızardım.Umudu ürkütüyor diye yaralarıma kızardım.Ben en çok beni yaralayanlara koşar,bir suç,bir yanılgı varsa çoğunu omuzlamak için kendimden vazgeçerdim.Sırf sevgiler bitmesin,sırf hayatın sevinci gölgelenmesin,dostlukların son günü diye üstüme alırdım bütün günahları,bütün yanılgıları,geçmiş gelecek bütün kötülükleri.Sevginin umutları sürsün diye göze alırdım eksik yaşanmış bütün sevgilerin tanığı ve sürgünü olmayı...
Sonra baktım,kimsesiz ve tesellisiz ölüyorum.Gördüm kendimi nasılsa,gördüm ansızın ve habersiz öldüğümü.Son kez baktım etrafıma bir yakın,içten bir ses,bir kardeş kokusu aradım kendime...

Ama olmadı.O yaralı,o kimsesiz sevgimle kaldım birbaşıma...